اسفندماه ۱۳۸۴:
اسماعیل احمدیمقدم فرمانده ناجا از پیشنهاد افزایش حقوق سربازان نیروهای مسلح به كف ۲۴ هزار تومان خبر داد و گفت: به نظر میرسد با توافقات صورت گرفته در كمیسیون تلفیق مجلس با افزایش حقوق سربازان تا كف ۲۰ هزار تومان موافقت شود و در ادامه این طرح وضعیت غذا و پوشاك نیروها نیز بهبود قابل توجهی یابد و خروجی بودجه ۸۵، حداقلهای سربازان را فراهم كند. وی افزود: با تصویب این رقم در مجلس شورای اسلامی، میزان حقوق سربازان ۵۰ درصد افزایش مییابد.(منبع)
سال ۱۳۸۵:
حداقل حقوق سربازان ۷ هزار و ۲۵۷ تومان و حداكثر آن ۳۷ هزار و ۳۲۴ تومان است كه بر اساس مدرك تحصیلی و درجه به افراد اختصاص مییابد.(یعنی سرباز بیسواد تا سربازی که مدرک دکترا دارد)
سال ۱۳۸۶:
حقوق كاركنان وظیفه حداقل ۱۵درصد و حداكثر ۸۰ درصد افزایش مییابد.(منبع)(که اگر عاقلانه این افزایش صورت گیرد حداقل حقوق سربازان ۱۳هزار و ۶۲تومان و حداكثر آن ۴۲هزار و ۹۲۲ تومان میشود که هنوز با کف ۲۰ هزار تومان که در سال ۱۳۸۵وعده داده شده بود تفاوت دارد).
سال ۱۳۸۷:
بالاخره حقوق سربازان وظیفه اندکی افزایش پیدا کرد و قرار است در سال ۱۳۸۷ حقوق سربازان به این صورت افزایش پیدا کند :
"حقوق سرباز از ۱۳۰۰۰ تومان به ۲۹۶۰۰ تومان
حقوق سرباز دوم از ۱۳۹۰۰ تومان به ۲۹۸۰۰ تومان
حقوق سرجوخه از ۱۵۹۰۰ تومان به ۳۱۰۰۰ تومان
حقوق گروهبان يكم از ۲۱۷۰۰ تومان به ۳۵۰۰۰ تومان
حقوق حقوق ستوان دوم از ۳۴۲۰۰ تومان به ۴۴۸۰۰ تومان"(منبع)
البته در این خبر ذکر نشده است که این مبلغ خالص دریافتی است و یا کسورات هم به آن تعلق می گیرد!
در حال حاضر حقوقی که به یک سرباز (مثلاْ افسر) میشود بسیار کمتر از حقوقی است که به یک افسر غیروظیفه پرداخت میشود (در حدود یک نهم) و همین امر باعث شده است که سربازان وظیفه علاوه بر صرف ۲ سال از بهترین سالهای عمرشان از لحاظ مالی نیز امنیت خاطر نداشته باشند.(حقوق ماهیانه سربازان بعضاً کمتر از حقوق افراد زیر پوشش کمیته امداد است!).